Peter Logghe

Volksvertegenwoordiger en fractieleider gemeenteraad te Roeselare

't Zit hem in de kleine dingen ..... 

 

Inschrijvingsrecht

"Het inschrijvingsrecht werd al in 1978 door de Raad van State ongrondwettelijk genoemd. Politiek gezien is het ook een absurd recht. Men kan toch moeilijk in Vlaanderen wonen en tegelijk Vlaanderen de rug toekeren?". Professor Hendrik Vuye in Knack (02.12.2009). Diezelfde professor Vuye verklaarde onlangs in De Morgen (10.02.2010): B-H-V-onderhandelaar Jean-Luc Dehaene "was altijd een tegenstander van het inschrijvingsrecht. In 1978 werd het Brusselverhaal van het Egmontpact op het CVP-congres afgeschoten door de vertegenwoordigers van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde, die onder leiding van Jean-Luc Dehaene, fulmineerden tegen het inschrijvingsrecht". En nu zou dezelfde Dehaene datzelfde inschrijvingsrecht willen invoeren, hij die verklaarde dat "(.) de prijs in de rand - vooral het inschrijvingsrecht dat de Franstaligen verwierven - te hoog was."

 

Henry de Montherlant, Frans schrijver

"Decadentie, dat gebeurt als men het beest niet meer met zijn eigen naam durft te benoemen"

 

minister van Begroting, Guy Vanhengeld in De Standaard

"Ja. Als je dat bedrijfsmatig zou bekijken, dan is BelgiŽ virtueel failliet."

 

Waar het de Franstalige politici om te doen is.

"Als we rond de tafel gaan zitten, is het in de eerste plaats te doen om de wil om het institutioneel Belgisch kader te verbeteren", aldus Waals minister Jean-Claude Marcourt (PS), ťťn van de communautaire onderhandelaars (Mťtro, 8 oktober 2008). "De dialoog moet een efficiŽnter systeem voor de Belgen geven. Men zag het naar aanleiding van de bankcrisis, het is BelgiŽ dat antwoordde. Als goed georganiseerde entiteit blijft BelgiŽ belangrijk (.) Het doel van de hervorming is om iedereen gerust te stellen". Een hervorming, als die er al ooit komt, moet het Belgisch federaal systeem versterken en is er dus niet op gericht om Vlaanderen meer bevoegdheden te geven, laat staan Vlaanderen een autonoom staatsstatuut te geven. Het is maar dat we het weten!

 

Alles in BelgiŽ draait rond het geld.

Vorige week, de week van 9 juli, was er opeens sprake van dat er een bijna-akkoord was, een 'opening'. Het bleek te gaan om de - in Belgische normen, zťťr belangrijke - financieringswet. Uiteindelijk bleek het bijna-akkoord over de hervorming van de financieringswet niet te bestaan, hooguit was er in hoofde van de Franstalige onderhandelaars 'bereidheid' om te blijven praten. Wat Rik Van Cauwelaert in Knack (9.11.2008) tot de volgende commentaar verleidt: "Als er al onderhandelaars waren die dachten dat ze op deze manier nog tot 2012 door konden gaan, dan werden die vorige week brutaal uit hun illusie gewekt door de Studiecommissie voor de Vergrijzing. Die berekende dat de kosten van de vergrijzing sneller en harder zullen aantikken dan voorzien. Met andere woorden: we naderen sneller dan verwacht het moment dat Vlaanderen het moeilijk krijgt om de solidariteit met het zuiden te financieren".

 

De revolutionairen van '68.

"Men is heel tevreden over de welvaart en men leest Heinrich BŲll" - een oud citaat van Johannes Gross. Het vat perfect de zelfgenoegzaamheid van de zogenaamde mei 68-revolte samen: een poging om datgene wat nog geworteld was, definitief te verstoren. Een revolte van zogenaamde consumptiekritische jongeren, die ertoe leidde dat de ganse maatschappij 'vermarkt' werd, en onderwerp van de liberaal-getinte consumptiemaatschappij. De 'revolutionairen' van 68 werden arrogante, politieke correcte verdedigers van het Westers kapitalisme.

 

Verhofstadt.

 "De Belgische politiek maakt cynici aan de lopende band. Verhofstadt werd op 10 juni door de kiezer in Vlaanderen (maar ook, in mindere mater, in WalloniŽ) afgestraft voor het paarse beleid. Nu leidt dezelfde Verhofstadt een noodregering. Derk-Jan Eppink over deze Verhofstadt in Opinio (30.11.2007): "Het wordt tijd dat de demissionaire premier Guy Verhofstadt de Wetstraat 16 verlaat, omdat hij de afgelopen acht jaar de problemen tussen Vlamingen en Franstaligen onder het tapijt veegde. Hij is eigenlijk de oorzaak van de aanslepende crisis". Onder deze premier moet de volgende, 'grote' staatshervorming worden voorbereid en ingeleid?"

 

Zelfs de 'borrelnootjes' niet.

Het Vlaams Belang voorspelde een onmogelijke communautaire onderhandelingsronde: de Franstalige politici hadden alles in vorige zogenaamde staatshervormingen gekregen, waarom zouden zij nu aan Vlamingen toegeven en invloed en macht inboeten? Hadden CD&V/N-VA en Open VLD - u weet wel, de zogenaamde Vlaamse meerderheidspartijen - gedacht dat Milquet hen toch wel enkele 'borrelnootjes' zou gunnen, dan zijn ze eraan voor de moeite: de "crisette" die nu (zaterdag 27.10.2007) op uitbarsten staat, werd veroorzaakt door de weigering van Milquet om een Vlaamse bestuurder met stemrecht in de beheerraad van de NMBS aan te duiden. Zťlfs dat niet dus.

Dat BelgiŽ onder minister van Justitie Onkelinx (PS) een gevangenissenbeleid op punt zette, dat de wereld ons benijdt, is zelfs de media niet ontgaan.

Zo meldde De Standaard (15.06.2007) dat de overbevolking in de Belgische gevangenissen een nieuw record heeft bereikt. Op dat moment zaten 10.140 gevangenen in cellen, waar eigenlijk slechts plaats is voor 8.311 gevangenen.

Zelfs de christelijke vakbond pleit voor de bouw van nieuwe gevangenissen.

De mensen liggen niet wakker van de staatshervorming

U kent deze mantra van linkse en/of Belgische kringen: het beleid moet niet ingaan op (gewettigde) communautaire eisen van de Vlaamse Beweging want "de gewone Vlaming wil zeker geen splitsing van BelgiŽ".

Maar dan verklaart Mark Elchardus, VUB-socioloog en - althans volgens Knack - partijideoloog in het magazine: "Men kan het erg vinden maar uit de uitslag van de verkiezingen blijkt dat weinig Vlamingen echt wakker liggen van kerncentrales. Los daarvan denk ik ook dat het belang van de staatshervorming een belangrijke rol heeft gespeeld". Tja.

Zelfs Verwilghen heeft zijn buik vol van de Walen

In De Weekbode – de Krant van West-Vlaanderen (07.09.2007) werd uittredend minister voor Economie, Energie, Buitenlandse Handel en Wetenschapsbeleid Marc Verwilghen (Open VLD) aan de tand gevoeld over de voorbije regeerperiode en zijn ervaringen. Uit het interview volgende openhartige getuigenissen: “Ik wou bijvoorbeeld als minister justitie hervormen, maar dat is niet gelukt omdat de regeringspartij PS dwars lag”.

Op de vraag welke politicus of partij hem het meest ontgoochelde, antwoordt de liberaal: “De PS heeft belet dat paars meer gerealiseerd heeft. De partij heeft te veel dwars gelegen en was een al te negatieve kracht in de regering”. Waarom lezen we die kritiek nu pas, Marc Verwilghen?