VLAAMS BELANGVOORSTEL AANVAARD

Ten onrechte wordt het Vlaams Belang in sommige media afgedaan als ‘verzuurd’ en ‘populistisch’. Wij zouden de problemen juist vergroten door er steeds weer over te praten en wij zouden ganse bevolkingsgroepen tegen elkaar opzetten – Vlamingen tegen Franstaligen, Vlamingen tegen allochtonen. Enfin, u kent dit soort redeneringen, die tot in den treure worden gebruikt in een poging het Vlaams Belang af te blokken.

Natuurlijk hebben wij ernstige en onderbouwde kritiek op een aantal fenomenen die onze Vlaamse, onze Europese gemeenschap dreigen te ontwrichten, en dan hebben we het niet alleen over een instroom van immigranten. Ook veiligheid, ook het verloren gaan van het sociale weefsel en vooral het communautaire disfunctioneren van dit land heeft onze aandacht, maar dat weet u als aandachtige lezer.

Onze kritiek is misschien hard (in bepaalde gevallen), maar steeds onderbouwd en overdacht. Onze voorstellingen zijn dat ook. Daarom diende ik op de gemeenteraad van 22 oktober 2007 een voorstel in dat bedrijven die zich nieuw in Roeselare komen vestigen , moet aanzetten om het Nederlands als voer- en bedrijfstaal te gebruiken. De Nederlandse taal gebruiken, ook in bedrijfsbenaming, ook in de publiciteitsvoering, is met afstand de snelste manier om in het Roeselaarse leven geïntegreerd te worden. Een poëtische geest zou zeggen: “De taal is de ziel van het volk”. Of in modern Nederlands: pas u aan, zoals wij ons aanpassen in den vreemde (alléén de Franstaligen in de Vlaamse Rand rond Brussel hebben het er blijkbaar moeilijk mee).

Verder onderstreepte ik ook dat Roeselare haar Vlaams karakter met meer overtuiging moet verdedigen, en dat dit voorstel daar zeker een onderdeel van kan en moet zijn. Het straatbeeld in Roeselare is op enkele decennia tijd enorm gewijzigd. Het aantal anderstalige publiciteit en winkelbenamingen is niet meer te schatten. Dringend tijd dus dat het Roeselaarse stadsbestuur hier een punt van maakt, aldus het Vlaams Belang. Voor mij stond “deze taalprijs (voor nieuwe bedrijven) los van elke partijpolitieke of ideologische connotatie en zou dus alle fracties van de gemeenteraad moeten kunnen aanspreken”.

Tenslotte wilde ik met mijn voorstel voor een taalprijs “Albrecht Rodenbach” tegemoet komen aan de verzuchtingen van Vlaamsvoelende verenigingen in deze stad.

Daarom riep het Vlaams Belang de gemeenteraad op om het College van Burgemeester en Schepenen de opdracht te geven een tweejaarlijkse ‘Taalbonus Albrecht Rodenbach’ in het leven te roepen en een voorstel uit te werken. Het College van Burgemeester en Schepenen legt dan de gemeenteraad tweejaarlijks een lijst bedrijven voor waaruit de gemeenteraad een winnend bedrijf kiest.

Onze fractie legde de gemeenteraad vervolgens een uitgewerkt voorstel voor, waarin vooral de nadruk werd gelegd op een originele Nederlandstalige bedrijfsnaam, met aandacht voor de historische context van de naam, het verhaal achter de naam, de Nederlandstalige originaliteit achter de naam. Het bedrijf dat uiteindelijk deze “Taalbonus Albrecht Rodenbach” in de wacht zou slepen, zou deze prijs tijdens een plechtigheid op het stadhuis overhandigd krijgen. Een mooie publicitaire opsteker voor elk startend bedrijf, denken we dan. En zie: op ons constructief voorstel kwam een constructief antwoord: het College van Burgemeester en Schepenen schaarde zich unaniem achter het voorstel en zal er nu een concreet plan van maken.

Veel illusies moeten we ons echter niet maken: net als op het federale vlak zullen we ook hier CD&V nauwlettend in het oog moeten houden en hen regelmatig confronteren met de gemaakte beloftes. Wij houden de zaak warm!

Peter Logghe
Gemeenteraadslid Vlaams Belang
www.peterlogghe.be

Omdat Beveren meer en beter verdient.

Dat de speciale gemeenteraadszitting van 30 januari laatstleden voor vuurwerk zou zorgen, stond in de sterren geschreven. Het was in de weken, die de zitting vooraf gingen, al duidelijk geworden dat het nieuwe GRUP – het door de Vlaamse regering opgestelde ‘Gewestelijke Ruimtelijk Uitvoeringsplan’ – door de Roeselaarse bevolking op weinig sympathie kon rekenen en dat het verzet en het ongenoegen na de verschillende info-avonden (door het College van Burgemeester en Schepenen georganiseerd) niet waren verminderd, wel integendeel. Het verzet was vooral groot in Beveren, waar tevens de grootste aanslag op de leefbaarheid en op de leefkwaliteit werd gepland. Grote stukken van het grondgebied zouden – althans in het voorliggende GRUP – in ondernemingszone worden omgezet. Een heuse protestbetoging – waarin ook raadslid Filip Deforche mee opstapte – bracht véél, heel veel mensen op de been. Verschillende pers- en emailberichten en meerdere schriftelijke klachten maakten het College ondertussen duidelijk dat hier iets ernstig aan de hand was.

Onze fractie had deze bijna historische gemeenteraad, met als enig agendapunt de bespreking van het GRUP en de adviezen van het College van Burgemeester en Schepenen, goed voorbereid. Zo woonden raadsleden Filip Deforche en Cyriel Ameye verschillende commissievergaderingen bij, en waren de andere raadsleden aanwezig op de infovergaderingen van het stadsbestuur. We organiseerden binnen onze fractie ook fractievergaderingen om onze visie op het GRUP voor te bereiden en te formuleren. Wij waren met andere woorden klaar voor de confrontatie.

En dan de gemeenteraad van 30 januari zelf. Raadslid (en GRUP-expert) Cyriel Ameye en fractieleider Herman De Reuse hekelden scherp dat de meerderheid van CD&V en SP.A, die verschillende Vlaamse parlementsleden in Roeselare hebben, dit GRUP zeker heeft moeten zien aankomen. Reeds in 2004 was men hiermee bezig. En ondanks deze lange voorbereiding is dit stadsbestuur slechts heel laat beginnen reageren. Was men in het stadshuis onder de indruk van de protestbeweging van Beveren en heeft men op het laatste nippertje gemeend te moeten reageren? Feit is in elk geval dat de meerderheid ter zitting heel wat wijzigingen aan het GRUP voorstelde.

Cyriel Ameye ging in op de technische kanten van de GRUP-voorstellen in de verschillende zones in Roeselare. Over Beveren zei hij onder andere het volgende: “Als algemene opmerking moet hier vooreerst gesteld worden dat de vele jonge gezinnen die de jongste jaren in Beveren zijn komen wonen, eigenlijk een rad voor de ogen werd gedraaid: hun onroerende investering wordt met één klap een pak minder waard en ook de levenskwaliteit voor de ouders en vooral de kinderen wordt in niet weinig gevallen enorm aangetast.
Wegens de versnippering van de ruimte tussen de ONLEDEGOEDBEEK en de KROMMEBEEK lijkt het voor het Vlaams Belang wenselijk deze terreinen als open ruimte te bewaren en zo de leefbaarheid van BEVEREN te vrijwaren. Er gaat te veel ruimte verloren door het aanleggen van de buffers en de beekvalleien, zodat die terreinen minder interessant zijn voor eventuele investeerders. Als het verlies ter uitbreiding van de industrieterreinen gecompenseerd moet worden, dan is het wenselijk dat die compensatie aansluit aan andere al bestaande industrieterreinen, bijvoorbeeld rond de verbrandingsoven”.

Fractieleider Herman De Reuse hekelde vooral de besluitvorming rond het hele GRUP-gebeuren. De meerderheid heeft hier grof politiek gespeeld en de mensen eens te meer proberen om de tuin te leiden. Deze meerderheid speelt de vermoorde onschuld en verbergt zich achter het GRUP dat afkomstig is van de Vlaamse regering, waar zij natùùrlijk volledig buiten staat. Hier wordt toch wel eventjes kort uit de bocht gegaan, aldus Herman De Reuse, hier wordt bijvoorbeeld voorbij gegaan aan het feit dat het eigenlijk gaat om dezelfde politieke meerderheid, op Roeselaars én op Vlaams niveau. Dat men nu dus niet afkomt met het argument dat men van niets wist: “Wie gelooft deze mensen nog?”, aldus de fractieleider. Maar deze meerderheid had door dat iets drastisch moest gebeuren, want na het belastingsbedrog van het afgelopen jaar kon dit stadsbestuur een volksopstand in Beveren natuurlijk missen als kiespijn.

De plannen van het College van Burgemeester en Schepenen kwamen er in hoofdzaak op neer te adviseren de Seveso-bedrijven, alsook de bedrijven met slib- en mestverwerking uit Beveren te houden, en de percelen kleiner te maken. Onze fractie ging en gaat een hele stap verder. Wilde de meerderheid slechts een 3-tal Beverse zones uit het GRUP halen, dan stelden wij ter zitting voor, te adviseren het hele gebied in en rond de Onledegoedbeek en de Krommebeek uit de bedrijvenzone te halen en terug in zijn bestaande toestand in te kleuren. En tenslotte werd door onze fractie de vraag gesteld naar de juridische waarde van dit GRUP en de waarde van de adviezen van het stadsbestuur. Vraag waarop géén antwoord kwam, wat niet veel goeds voor de toekomst belooft.

Ook inzake de plannen in andere deelgebieden van Roeselare had Cyriel Ameye het niet moeilijk om de meerderheid uit positie te spelen. Verschillende keren nam het College zich voor “deze verdienstelijke voorstellen” mee te nemen. Bijvoorbeeld wat de ontsluiting betreft van het toekomstig ziekenhuis in Oekene, of nog de wenselijke buffering tussen industrie en woningen in het gemengd ontwikkelingsgebied van Roeselare-West.

Met de meeste adviezen van het College, waarbij het GRUP drastisch werd bijgesteld, kon onze fractie zich verzoenen omdat ze in het algemeen belang gebeurden én omdat ze in de richting van onze eigen voorstellen gingen. Onze fractie heeft zich hierin dus constructief en consequent opgesteld en “ja” gestemd. Het GRUP voor Beveren en de adviezen van het College echter waren voor ons echter niet verteerbaar. Beveren verdient meer en beter en daarom hebben we op dit punt, ook consequent en in overeenstemming met onze eigen overtuiging, tegen gestemd.

Belangrijk: Van de geplande 480 IBA’s blijven er door de vele wijzigingen slechts de helft meer over. Daardoor is een nieuwe openbaar onderzoek nodig, en dat zal lopen van 14 januari tot 13 maart. Mensen kunnen dus de plannen en de geplande wijzigingen gaan inkijken op het bureau wegen, mobiliteit en waterhuishouding in de Zuidstraat 15 te Roeselare.

Peter Logghe

ALLERHEILIGEN

Allerheiligen (Sollemnitas Omnium Sanctorum in het Latijn) is een christelijk feest dat steeds valt op 1 november en waarbij men de doden herdenkt. Iedereen kent wel de jaarlijkse drukte rond die periode op de verschillende kerkhoven in onze stad en daarbuiten. De mensen bezinnen zich enkele ogenblikken in alle stilte aan het graf van een dierbaar familielid, een kennis of een vriend…Dit gaat meestal gepaard met het neerleggen van een bloemstuk op de grafsteen. Op die manier willen de bezoekers aantonen dat ze hun doden niet vergeten zijn, en dat iemand, om welke reden dan ook, herinnerd zal blijven.

Op donderdag 1 november tekende het bestuur van het Vlaams Belang Roeselare dus ook present aan het praalgraf van Albrecht Rodenbach om, zoals de jaarlijkse traditie het wil, een korte hulde te brengen aan deze Vlaamse voorvechter. Ondanks het feit dat Albrecht Rodenbach reeds op zeer jeugdige leeftijd overleed (24 jaar oud), zijn zijn liederen, gedichten en toneelwerken inspirerende symbolen gebleken in de ontluikende Vlaamse Beweging. Het is ook zijn verdienste dat een groot deel van de Vlaamse studerende jeugd zich gaandeweg tot het flamingantisme aangetrokken voelde.

Iedereen doet natuurlijk wat hij wil, maar het is toch opmerkelijk dat ook dit jaar op zijn graf geen bloemstuk te vinden was van die andere partij die zich Vlaams-nationalistisch voordoet. Om dan maar helemaal te zwijgen van de stad Roeselare. Ze profileert zich graag als de stad met het Vlaamse profiel. De stad van de Blauwvoeterie, de stad van de Groote Stooringhe. De Rodenbachstede. De stad is er wel als de kippen bij om kransen en bloemstukken op de graven van de gesneuvelden te leggen, maar een bloemetje voor Rodenbach? Nochtans zou dit een zeer kleine moeite zijn en zou zij daarmee de balans terug in evenwicht brengen. Wij hebben niets tegen bloemen op de graven van de gesneuvelden, maar vergeet dan toch onze grootste dichter niet!

Tenslotte nog dit, en ik had mij voorgenomen om er geen woorden meer aan vuil te maken. Ook dit jaar geen bloemstuk van het andere overblijfsel van de Volksunie, Spirit. Spirit vond het vorig jaar bij monde van Frank Wauters nodig om naar aanleiding van de korte hulde van het Vlaams Belang aan het graf van Rodenbach een persmededeling te verspreiden waarbij ze zich geshockeerd toonde omdat het Vlaams Belang “de Vlaamse voormannen voor hun extreem rechtse kar spande”. Voor ons mag iedereen een bloemstuk op het praalgraf van Albrecht Rodenbach komen plaatsen, maar wij hebben dus niemand gezien…

Afspraak volgend jaar?

Het einde van België?

In een vergelijkende studie, The Creative Economy, onderzocht Flanders District of Creativity samen met de Vlerickschool acht topregio’s op economisch vlak. Professor Leo Sleuwaegens liet niet alleen Vlaanderen economisch doorlichten, maar ook regio’s als Schotland en Catalonië, het Duitse Baden-Württemberg en de groeipool, het Amerikaanse Maryland. “Vlaanderen is nog steeds een welvarende regio maar de economische groei dreigt stil te vallen als we niet dringend meer werk maken van een creatieve kenniseconomie”, meldt De Tijd (17.05.2006). In zijn commentaar windt Stefaan Huysentruyt er geen doekjes om: “We kunnen de uitdagingen maar aan als we ook een eigen economisch beleid kunnen voeren” (De Tijd, 17.05.2006). Wallonië moet er op eigen kracht bovenop geraken: “Het verhogen van de economische zelfredzaamheid is de enige uitweg uit het Waalse economische dal (…) De bovenmatige solidariteit met zijn zuiderbuur dreigt Vlaanderen mee de put in te sleuren”.

Op hoog niveau wordt er over “België” nagedacht, waarbij de onafhankelijkheid van Vlaanderen allang geen taboe meer blijkt. Het Waalse economische dagblad L’Echo publiceerde een interview met de Vlaamse topeconoom Paul De Grauwe (KUL) in haar weekendeditie van 13 mei 2006. Deze econoom, die als één van de weinigen in dit land bijdragen schrijft voor het prestigieuze Financial Times, merkt bijvoorbeeld op: “De aanwezigheid van 2 culturen in België maakt het uitwerken van een compromis zeer moeilijk. Dat is niet alleen zo op het vlak van arbeidspolitiek maar ook op het vlak van een economische relance.” Maar goed, als de Walen kost wat kost toch verder in de richting van staatssubsidiëring willen werken, dan doen ze maar, vindt professor economie Paul De Grauwe. Elkeen moet zijn eigen weg volgen. “En zoals Europa een echte meerwaarde kan geven, zie ik diezelfde waarde op Belgisch niveau totaal niet meer.”

Maar ook vanuit het zuiden van het land dringen interessante economen zich in het daglicht: Professor Deschamps, professor economie aan de Universiteit van Namen, vindt het niet kunnen dat de Franstaligen eindeloos de Vlaamse eisen voor grotere onafhankelijkheid negeren, en tezelfdertijd op economisch, politiek, sociaal en cultureel vlak blijven aanmodderen – op kosten van de Vlamingen. “Het responsabiliseren van alle actoren kan tot een efficiënt, stabiel en volwassen federalisme leiden”, meent hij, en als dat niet lukt, moeten de Franstaligen resoluut naar een scheidingsgesprek. Zo hoort u het eens van een ander.

(Peter Logghe)

Belgische hypocrisie ten top

Als kersvers Parlementslid werd ik tijdens de eerste zittingen van de Kamer in de maand juli al onmiddellijk geconfronteerd met de ‘soepelheid’ van de Belgische regels als het erom gaat het Vlaams Belang buiten alle mogelijke besturen te houden en de Belgische potjes gedekt te houden. Zo heeft de Kamer van Volksvertegenwoordigers een zogenaamd vast bureau, dat zich bezighoudt met het bestuur van de Kamer.

Getalmatig heeft het Vlaams Belang (en vroeger het Vlaams Blok) al heel lang recht om in dit vast bureau een ondervoorzitter en zelfs quaestoren (financiële beheerders) aan te duiden. Maar de PS en de andere Franstalige partijen waren er tot hier toe heel goed in geslaagd de Vlaamse meerderheidspartijen te chanteren: zo werd het aantal beschikbare plaatsen in dit vast bureau door de PS steevast zo naar beneden gebracht, dat het Vlaams Belang…nét buiten deze aanstellingen valt. Hoe groter de Vlaams Belang-fractie werd, hoe kleiner het vast bureau werd.

Of om het nog anders te zeggen: de eigen rechtsregels werden – vooral onder invloed van de PS, zowat de belichaming van de criminaliteit in de politiek – steeds ‘creatiever’ gehanteerd om het Vlaams Belang buiten allerlei beslissingsorganen te houden. Zo riep de PS’er Giet tijdens de Kamerzitting op 12 juli uit dat ‘men’ er moest op letten het vast bureau zo samen te stellen dat het Vlaams Belang geen leden in dit bureau zou hebben. Door fractievoorzitter Gerolf Annemans terecht met deze beschamende vertoning geconfronteerd, vond de Vlaamse meerderheid het blijkbaar welletjes, en weigerde nog langer het ondemocratische spel van de Franstaligen tegenover onze partij mee te spelen.

Gevolg? Onze partij komt nu met Bart Laeremans (als ondervoorzitter) en Guy D’Haeseleer (quaestor) wel degelijk in het vast bureau van de Kamer en dit – althans volgens een bepaalde pers – “dankzij de 5 minuten politieke moed van de fracties van CD&V/N-VA, SP.A, Open VLD”. We moeten ons geen illusies maken, beste lezer: die 5 minuten ‘politieke moed’ kunnen natuurlijk ook alles te maken hebben met het dreigement van Gerolf Annemans aan het adres van Pieter De Crem (CD&V) om samen met Lijst Dedecker een tijdelijke technische fractie te vormen. En mocht het Belgische regime ook deze fractie buiten het vast bureau willen houden, dan zou dit alleen kunnen door ook…de PS buiten het vast bureau te houden.

Dat even later tijdens dezelfde Kamerzitting ook de hoogdringendheid van de behandeling van het wetsvoorstel ter splitsing van het kiesarrondissement B-H-V werd goedgekeurd door de Vlaamse meerderheid tégen de Franstalige minderheid, deed een bepaalde pers euforisch uitroepen dat het Vlaams front eindelijk een feit was. Wij maken ons op dit vlak best niet te veel begoochelingen: B-H-V zou namelijk door de Vlaamse partijen kunnen worden gesplitst bij eenvoudige stemming in de Kamer, maar dat durven de Vlaamse meerderheidspartijen niet eens (om de Franstaligen niet in de haren te strijken). Dus moeten de voorstellen eerst in de commissie komen, maar de commissies zijn nog niet eens samengesteld. De fracties in de Kamer – liggen de Franstaligen dwars? – geraken er blijkbaar niet uit.

Ondertussen blijkt ook in de Kamer, het grote soevereine unitaire orgaan van dit land, dat Vlamingen en Franstaligen in twee totaal verschillende werelden leven. Stemmingen waarbij de ene taalgroep in totaliteit voor stemt en de andere taalgroep in totaliteit tegen. Voor wanneer de definitieve boedelscheiding?

Peter Logghe
Federaal Volksvertegenwoordiger
Gemeenteraadslid

STAAN DE VAKBONDEN NOG ACHTER DE GEWONE VLAMING?

Net als iedereen allicht heeft het Vlaams Belang Roeselare met stijgende verontwaardiging en ongeloof kennis moeten nemen van de beslissing van de werknemersorganisaties om kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen op de lijst van het Vlaams Belang als vakbondslid te schrappen. In Roeselare werden op die manier enkele overtuigde Vlaams Belangers, die tevens overtuigde syndicale militanten waren, hun vakbondskaart ontnomen. De vakorganisaties doen dit op een ongelooflijk brutale wijze. Wij laten u ‘genieten’ van enkele citaten uit de opzeggingsbrief:

“Wij (bedoeld is ABVV) ijveren voor een multiculturele maatschappij en verweren ons met hand en tand tegen elke organisatie die racisme, nationalisme en onverdraagzaamheid in haar programma schrijft.”

“Het Vlaams Belang is een dergelijke antidemocratische beweging met fascistische tendensen (…) Onze statuten voorzien in de automatische uitsluiting uit onze vakbond van diegenen die zich voor zo’n antidemocratische partij inzetten.”

“Met andere woorden (en nu komt het venijn): u bent geen lid meer van onze vakbond en wij verzorgen vanaf heden geen enkele dienstverlening meer. Alle (eventueel) nog uit te betalen vergoedingen worden niet doorgevoerd en u zal uw (eventueel) nog af te handelen dossier terug gestuurd krijgen. Tegen deze beslissing is geen verhaal mogelijk.”

Enkele opmerkingen toch. Het is merkwaardig te moeten vaststellen dat zogenaamd progressieve verenigingen – en de vakbonden beweren progressief te zijn – steeds vaker een politieke coalitie sluiten met de meest reactionaire belgicistische kringen, onder andere met het grootkapitaal, om elk gerechtvaardigd Vlaams eisenpakket (en dus het Vlaams Belang) tegen te houden. Het ‘Belgique à papa’ moet in stand gehouden worden. Vraag is alleen welk voordeel de vakbonden daaruit denken te halen?

Snappen de vakorganisaties trouwens niet dat ze de tak waarop ze zitten – hun vakbondsleden – zelf aan het afzagen zijn? Snappen zij niet dat ze steeds minder gewicht in de schaal kunnen werpen, als ze steeds opnieuw leden aan de deur zetten? En wij die dachten dat het de vakbonden te doen was om de belangen van hun leden, van de gewone Vlamingen, van de arbeiders, te verdedigen!

In een persmededeling op 22 oktober riep het Vlaams Belang de vakbondstop dan ook op om nu eindelijk eens harde bewijzen op tafel te leggen waaruit het zogenaamd fascistisch en het zogenaamd antidemocratisch karakter van onze partij zou blijken. En als ze niet met de bewijzen op tafel komen, dan houden ze beter hun mond over het zogenaamd antidemocratisch Vlaams Belang. Zou men de laatste zin in het ABVV-pamflet, “Tegen deze beslissing is geen verhaal mogelijk” trouwens niet evengoed kunnen lezen als dé illustratie van overduidelijk antidemocratische spelregels binnen het ABVV?

Het spreekt vanzelf dat de problemen rond vakbondsuitsluiting zich niet alleen in Roeselare stelden. In de provincie West-Vlaanderen maar ook ver daarbuiten werden overtuigde vakbondsmilitanten hun vakbondskaart ontnomen omdat ze het “gewaagd” hadden voor de gemeenteraadsverkiezingen op een Vlaams Belang-lijst te staan. In Liedekerke organiseerde het Vlaams Belang een (uiteraard verboden, wat had u gedacht?) korte protestactie. Vlaams Belangvoorzitter Frank Vanhecke schreef ondertussen een open brief naar de vakbondstop waarin hij hen uitnodigde voor een gesprek. Het bleef en blijft oorverdovend stil.

Peter Logghe
Secretaris Vlaams Belang Roeselare